නම් නොකළ (සම්මතයෙන් ඔබ්බට 02).

 

ආදරණීය වෙයි යිං......

එදා වලාකුළු භවන ඉදිරිපිට....
නෙතට නෙතක් යා වුණ විගස....
වෙයි යිං නුඹේ දඟකාරකමට....
මගේ ආත්මය ම වසඟ වූ බව....
කෙසේ නම් මා පවසන්න ද....
නිහඬ නෙතු බැල්මෙන්...
මා පෑව පෙම් හසරැල්ල....
නුඹේ නෙත්කොනින් පිළිගත් බව....
දනිමි නුඹේ එක කෝඩු සිනාවකින් මම....
නිමක් නැති කටකාර බස් ළඟ...
මගේ දෙසවන අවිවේකී වෙන විට....
සිපගන්න සිතුණු වාර අපමණය ......
නුඹේ ළවන් තුරුළු කරගෙන....
ගුචින් නාදය හා මුසුව...
චංචිං නදත් රැව්දෙන විට....
ආත්මය මුසපත් කළ....
පෙම්කව දැනෙනවා නේද...
කිසිවෙකුට තහනම් වූ...
ගුසූ හිස් පළදනාව...
නුඹ ට කැප වූයේ
නුඹ නිසාමයි මා පැතුව...
සදාකාලික ආත්මීය සහකරු....
පතන හැම භවයක ම...
කිසිවෙක් නුඹ විශ්වාස නොකළ තැන...
නුඹ කදුලු වලට මගේ ළය ගිනිගත් බවත්...
මා දෑස් වසාගෙන ම නුඹ වෙනුවෙන් බවත්...
කියන්න ට ඇවැසි වූ නමුත් ......
කෙසේ මා දරම්ද නුඹට මා අසිපත එසවූ වඟ....
වෙයි යිං දහස්වාරයක් සමාවෙන්න මට....
කෙළිකවට කම්වලින් මිදී....
එදා නුඹ මා දමා ගිය දින...
යළිත් නුඹ එනතුරු...
බලාසිටියෙමි දෑස නොපියම මම....
විදිමින් නේක දුක්ගැහැට....
මගේ හුස්ම නුඹ ම වූ නිසා ම...
අප නම ට වෙන්කළ...
ගී හඬ යළිදු වැකෙන විට සවනත....
සත්තමයි වැටුණා කදුලු කැට...
මගේ පෙම්වත නුඹ නමට....
කෙසේ කෙලෙසක අප...
කොහේ වෙන් වී ගියද....
සදාකාලික පෙම...
නුඹයි මගේ මුළු සසරෙම....
මං සදාදරණීය
ලාන්ෂාන්