නෙතුසේයා කෙටිකතාව

      දුල්සේයා...එයා අහිංසක නිහඬ කෙල්ලෙක්...අහිංසක කීවට එහෙමමත් නෑ...කෙල්ල ටිකක් දඟයි...යාළුවෝ එක්ක සතුටින් හිටිය කෙල්ලෙක්..

   අම්මා,තාත්තා දෙන්නටත් හරි ආදරෙයි...

ඒත් දුල්සේයාට එයාගේ ජිවිතේ ලොකු එකම එක දුකක් තිබුණා ...

එයා පන වගේ ආදරේ කරපු කොල්ලා අනුධ්‍ය ...එයා දුල්සේයා දාලා ගියා...

ගියා නෙවෙයි කෙල්ල යන්න දුන්නා ..

මොකද කොල්ලට කෙල්ලගෙන් ඕනි වුණේ එක එක දේවල්..

ඒවට කෙල්ල කැමති නෑ..

කෙල්ල කොල්ලව වෙනස් කරන්න මාර විදිහට ට්‍රයි කරා...

ඒත් වැඩක් වුණේ නැ...

කෙල්ලට දුක දරා ගන්නම බැරිව කෙල්ල මැරෙන්නත් ගියා...

නෙතුලි...ඒ කෙල්ලගේ හොඳම යාලුවා...

එයා නැත්තම් කෙල්ලත් අද නෑ...මෝඩ කමට මැරිලා...

යාළුවෝ නිසාම කෙල්ල හිත හදා⁣ගෙන හිටියත් ආදරේ කරන්න කෙනෙක් නැති අඬුව එයාට දැනුනා...

මොකද එයාට දුකයි අනිත් අය ආදරේ කරද්දි...

ඒ ලෙවෙලුත් කරලා ඉවරනේ ඉතින් දැන්...

  මේ දවස් වල කෙල්ල ඉංග්‍රීසි කෝස් එකකුත් කරා...

ඒකට ගිය දවස්වල ඉදලම කෙල්ලගේ හිත එක කොල්ලෙක් හොරකම් කරා....

නම...ගම...ම්හු..කිසිම දෙයක් දන්නේ නෑ...කොල්ලාගේ හිනාවෙන්ම කොල්ලාට ඇදිලා ගිහින්....

ෂිහ් මොනා කරන්නද කෙල්ලෙක් වෙලා ඉපදුණු එකේ දුකනේ...කෙල්ල කරබගෙන හිටියා...කොහොමින් කොහොම හරි...ග්රෑප් එකක පිහිටෙන් දෙන්න⁣⁣ා කතාවටත් සෙට් වුනා...

දැන් නම් මැරම ෆිට්..කොල්ලගේ නම නෙතුම්...එතකොට....එයාගේ යාළුවා විහඟ..

දෙන්නම එක වගේ වැඩි ⁣මෝස්තර නැති එකෙන්ම සුපිරි දෙන්නෙක්...

කෙල්ල  නෙතුම්ට වඩා බාලයි...

කොහොමින් කොහොම හරි අයියයි නංගියි වගේ දෙන්නා මාර ෆිට්..

හැබැටි කෙල්ල කොල්ලට පන ඇරලා...කොල්ලා දන්නවද නැද්ද දන්නේත්නැ ...කෙල්ලට ඒක කමක් නැ..කෙල්ල ආදරේ කරේ එක හිතින්නේ..

කතාව ඔහොම ඇදිලා ගියා....කෙල්ලට දැන් එයා නැතුවම බෑ....

මොනා කරන්නද නොලැබෙන දෙයක් පතලා කියලා කෙල්ලත් ඉවසුවා...

දෙන්නම කැම්පස් දෙකකටත් ගියා...

ඔහොම යද්දි කෙල්ල ගැන තමන්ගේ හිතත් මොනාදෝ ක්යනවා නේද කියලා නෙතුම් ට තේරැනා ..ඒත් ඒ ගැන ටිකක්වත්.කෙල්ලට නම් කීවේ නැ...

දවසක් ඒ දේ නිසා තව ටිකෙන් ඒ බැදිම අයියටයි නංගිටයි සීමා වෙන්නත් තිබුණා ...

ඒත් දෛවය එහෙම කරේ නැ...කෙල්ලට අවුරැද්දක් තනියම කරපු ආදරේ ප්‍රාර්ථනා කරපු විදිහටම ලබා දුන්නා ..දෙන්නව ලං කලා....

දෙන්නට දෙන්නා දෙන්නෙක් නොවී එක්කෙනෙක් කලා...

කදුලු කතාවක් වෙන්න තිබුණ දුල්සේයාගේ කතාවට හදිසියේ ආව කුමාරයා නිසා එයාගේ ජිවිතේ ලස්සන වුනා....දුල්සේයා නෙතුම්ට පන වගේ ආදරේ කරන්නෙත් ඒ නිසා...වෙලාවකට නෙතුම්ගේ නිහඬ බව දරාගන්න බැරිව රණ්ඩු වෙන්නෙත් ඒ නිසයි...

මොනා වුනත් අහම්බෙන් හමුවුණු එහෙම ආද⁣ර කතා ගොඩයි...ඒ ගැන මතක් කරද්දිත් සුන්දරයි ..

ප්‍රාර්ථනා බණ්ඩාර  ❤

කෙටිකතාව මිලින පැතුම්

      ටිකක් වෙනස් මේ කතාවත්...

මයුර ටිකක් දුප්පත් කොල්ලෙක්...දුප්පත් වුණාට කොල්ලා හරි දක්ෂයි...උදේට ඉස්කෝලේ යනවා ඇවිත් අම්මා එක්ක එකතු වෙලා වත්⁣තේ වැඩ කරනවා...අම්මයි පුතයි එහෙම තමයි ජිවත් වුනේ...කොල්ලගේ තාත්තා නැ...නැ කියන්නේ තාත්තව දන්නේ නැ කොල්ලා....එහෙමයි කියලා අම්මා කොල්ලට තාත්තා නැති අඩුව දැනෙන්න දුන්නේ  

     දැන් කොල්ලා ඉන්නේ 13 වසරේ..

"අනේ පුතේ මං වත්තේ වැඩ කරගන්නම්...උඔ ඔය යාලුවෝ එක්ක තව ටියුෂන් පන්තියතටවත් යන්න..තව මාස කීයද විභාගෙට "

අම්මා නිතරම මෙහෙම කිව්වත් මයුර ඒවා ඇහුවේ නැ...එයාට ලොකු විශ්වාසයක් තිබ්බා පන්ති යන්න ඕනි නැ...කියන එක ගැන...කොහොමින් කොහොම හරි විභාග දවසුත් ආවා....

අම්මගේ ආදරෙයි ආශිර්වාදයයි මැද මයුර විභාගේ ලියන්න ගියා..එයා උසස් පෙල කලේ කලා විෂය

 ධාරාවෙන්...විභාගය ඉවරවෙලා මයුර ආවේ මිටින් හල කුරැළු පැටියෙක් වගේ...

"අම්මේ බලන්නකෝ මං පාස් වෙලා ති⁣ෙයනවමයි..."

එයා එහෙම කිවේ හරිම සතුටින්...

විභාගේ ඉවර නිසා මයුර අම්ම⁣ා එක්ක හරි හරියට වැඩ කරා...ඒ නිසා දෙන්නට ජිවත් වෙන එක අමාරැ වුණේ නැ...

මේ කාලේ තමයි එයාලගේ ගමට අනුපමාලා ආ⁣වෙි..

අනුපමා කියන්නේ පෝසත් පවුලක කෙල්ලෙක්...තාත්තා රට ගියාට පස්සේ ආච්චිලාගේ ගෙදරට අනුපමයි අම්මයි දෙන්නා ඇවිත් තිබුනා...උදේට හවසට මයුර කඩේට යන්නේ මෙයාලගේ ගෙදර ලගින්...දවසක් ⁣ෙදකක් අනුපමා මයුරව දැක්කා...කොළඹ ඉදන් ආව නිසාද මන්දා කෙල්ලට තිබුනේ පුදුම විසයක්...

අාවුෂ්..කවුද මේ හැන්ඩි කොල්ලා...බලන්නකෝ මං මෙතන ඉන්නවා දැකලත් බලන්නෙවත් නැතුව යන විදිහ...මගේ ෆිගර් එක දැක්කම නොබලා ගිය එකම කොල්ලද කොහෙද...චී අනේ...ඒකට එහේ..මෙහෙම කොට ස්කර්ට් එකයි ස්කිනි එකයි අදින්න විතරයි ඕනි....

 කෙල්ල තමන්ගේ චරිතේ දෙකේ කොලේට දාගෙන තියෙන්නේ මේ මයුර බැලුවේ නැ කියලා...

ස් ස්....කෙල්ල කතා කරා...

මයුරට ඒ සද්දේ ඇහුණා ...

ඇයි...

ටිකක් එනවද.

.

ම්...කියන්න..

ඔයා හරි හැන්ඩ්සම්

බොහොම ස්තුතියි..

ඉදකින්..මේකා තෑන්ක්ස්වත් දන්නේ නැද්ද...

ඔයත් ලස්සනයි ..

හානේ තැන්ක්ස් ඩාර්ලින්...

මං අනූ...ඔයා කවුද...

මං මයුර...

ඔහ් ..රියර්ලි නයිස් නේම් අෑස් යු...

අනුපමා බලෙන්ම මයුරගේ අත ඇදලා අරන් එහෙම කිව්වා...

මයුර....මං ඔයාට කැමතියි...හෙටත් එනවද ඔයා මෙතනට...හෙට ගෙදර කවුරැත් නෑ...

මොකක්...

නෑ මං කීවේ ටිකක් කතා කරන්න..

ආ හරි...

කොල්ලා ලේසි නෑ වගේ...අනුපමා එහෙම හිතුවා...

එන හෙනහුරත් අහිංසකයන්ටමනේ කියලා මොකක්දෝ කරැමෙකට මයුරගේ හිතත් එයාටත් හොරෙන්ම ඒ සෙල්ලක්කාරිට ඇදිලා ගියා...කිසිම දෙයක් නොදැන එයාට ආදරේ කරා...

කෙල්ලව හම්බෙන්නත් දෙතුන් පාරක් ගියා...කොල්ලට මොබයිල් එකකුත් කෙල්ලගෙන් ලැබුනා ...

හැබෑට මොකක්ද පුතේ උඹ ට මේ වෙලා තියෙන්නේ....එක.විනාඩියක් දැන් ගෙදර නෑ...

මොකුත් නෑ අම්මේ

මයුර එහෙම කියාගෙන ගියා..

මාස 6ක් ගෙවිලා ගියා..

හෙලෝ මයුර අනේ බබා මං මං අනු...අපේ තාත්තිට සල්ලි හදිස්සියක් රැපියල් පනස්දහසක් විතර හොයාගන්න බැරිවෙයිද...

අනේ...හදිස්සිද අනු...

ඔව් බබා...

ඉන්නකෝ බලන්න...

ඒ දුප්පත් කොල්ලා ලඟ තිබ්බේ අම්මා අරන් දුන්න මාලෙ විතරයි..ඒක දුන්නොත් පනස්දහසක්ටත් වඩා ගන්න පුලුවන් කියලා කොල්ලා දන්නවා...ඉතින් අනුපමාට තිබ්බ ආදරේ නිසාම ඒ මාලේ අතේ ගුලි කරගෙන අනුපමාලගේ ගෙවල් ලඟට ගියා...

බබී ටිකක් එලියට එන්න...

ඉන්න බබා...

ආ මේක ගන්න...මේක විතරයි මං ලඟ තිබ්බේ...ඕකෙන් පනස්දහසකට වඩා ගන්න පුලුවන් ...

තැන්ක්ස් බබා....

කෙල්ල උඩ පැනලා කිස් එකකතු දීලා මාලේ අරන් ගෙට දිව්වා...

පව් කෙල්ල...එහෙම හිතලා කොල්ලා ගෙදර ගියා...

ඒත් කෙල්ල නෙවෙයි තමන් පව් කියලා දන්නවනම් කවදාවත් මයුර ඒ මෝඩකම කරන්නේ නෑ...

පහුවදා උදේ අනුපමාට ගත්තා..ක්‍රියා විරහිතව ඇත...

දවල්...රෑ....ම්හු...වැඩ නෑ...

ඇයි මේ්..කොල්ලට ලොකු ප්‍රශ්නයක් ...

පහුවදා උදේම කොල්ලා කෙල්ලගේ ගෙදරට ගි⁣යා..

නැන්දේ...

එන්න පුතේ..

අනුපමා ඉන්නවාද..

අනුපමා ...අනේ ඕකි...ඕකි...මට මතක් කරන්නවත් එපා පට්ට........

අනුපමාගේ අම්මා හෝ ගාලා බනිනවා...

අනේ ඇයි නැන්දේ මේ...

කොල්ලා හොදටම බයවෙලා...

ඉදගන්නකෝ පුතා කියන්න...

ඔය කෙල්ල කොළඹ ඉන්නකම් අපිට ලැජ්ජා කරපු එකමයි කලේ කුඩු කාරයෙක් එක්ක යාලුවෙලා ඉදලා...නවත්තන්න කීවා ඔය සම්බන්දේ..ඒත් ඇහුවේ නැ පුතේ...ලැජ්ජාව දරාගන්න බැරැව මහත්තයා රට ගියා...මං මෙකි අරන් මෙහෙ ආවා....

ඒත් පුතේ වැඩක් නෑ...මේ කෙල්ල හැදිලා කියලා හිතුවා ..මට වැරදිලා...කලින් දවසේ රෑ...ඒකි ඒ බල්ලා එක්ක ගිහින්...

අනේ නැන්දේ....

මයුරගේ ඇස් වල කදුලු..

ඇයි පුතේ...

මං මං...මාත් එක්කත්...

එහෙමද අනේ මේ අම්මට සමාවෙන්න රත්තරනේ ...

අනුපමාගේ අම්මා අත් එකතු කරලා මයුරට වැන්දා...

මේ මොකද නැන්දේ...එපා එපා...

මයුරට පුදුම දුකක්..මදැයි ඉදලා ඉදලා ආදරේ කරා...ආත්මෙම ගිනි තියලා ඒකි පැනලා ගියා...

ඇස් දෙක වගේ තමන්ව බලාගත්ත අම්මට හොරෙන් එකම එක දෙයයි කරේ...ඒකටද දෙවියනි මෙච්චර දුකක් මට....

මයුර දුකින් හිතුවා....ගිය දේ ගයා...කමක් නෑ...මං අර වගේ මාලයක් හදන්න ඕනි...හොදට ඉගෙනගෙන අම්මව රැජින ක් වග් බලාගන්න ඕනි...එහෙම මයුර අදිටන් කරගත්තා...

ප්‍රාර්ථනා බණ්ඩාර  ❤ 

සම්මතයෙන් ඔබ්බට 03.

 ආදර ටයින්....

හීනියට හිනැහෙන නෙතු....

නොකී කතාවක අරුම කියනකොට...

මගෙ මැණික මම කොහොම දරන්නද...

තුරුළු කරගෙන නුඹ නොසිපගෙන....

දුටු මොහොතකට නුඹ ....

සිත ගෙන ගියා දුර....

කෙසේ කෙලෙසක සිටියත්....

උඹම හෙව්වා මේ සිත....

ඉතින් උඹේ බොරුවට පින්දෙන්න....

මගේ වූවා නුඹ .....

නමුත් සිත ටික ටික...

කැප වූ බව දනිමි මා හට....

නොදැක ගෙවෙන තත්පරේ...

කප්පරක් කදුලු වගුරන්න...

නුඹේ පෙම ඉස්තරම් බව...

දැක්කෙමි මා දුර සිටම...

නාඩන් මගෙ මැණික තව....

කදුලැලි අකැපයි ඔය මුවට...

මම ඉතින් උඹේ තමයි...

සසර සරණා තුරාවට.....

මම සර්වත්...

ප්‍රාර්ථනා බණ්ඩාර 

නම් නොකළ (සම්මතයෙන් ඔබ්බට 02).

 

ආදරණීය වෙයි යිං......

එදා වලාකුළු භවන ඉදිරිපිට....
නෙතට නෙතක් යා වුණ විගස....
වෙයි යිං නුඹේ දඟකාරකමට....
මගේ ආත්මය ම වසඟ වූ බව....
කෙසේ නම් මා පවසන්න ද....
නිහඬ නෙතු බැල්මෙන්...
මා පෑව පෙම් හසරැල්ල....
නුඹේ නෙත්කොනින් පිළිගත් බව....
දනිමි නුඹේ එක කෝඩු සිනාවකින් මම....
නිමක් නැති කටකාර බස් ළඟ...
මගේ දෙසවන අවිවේකී වෙන විට....
සිපගන්න සිතුණු වාර අපමණය ......
නුඹේ ළවන් තුරුළු කරගෙන....
ගුචින් නාදය හා මුසුව...
චංචිං නදත් රැව්දෙන විට....
ආත්මය මුසපත් කළ....
පෙම්කව දැනෙනවා නේද...
කිසිවෙකුට තහනම් වූ...
ගුසූ හිස් පළදනාව...
නුඹ ට කැප වූයේ
නුඹ නිසාමයි මා පැතුව...
සදාකාලික ආත්මීය සහකරු....
පතන හැම භවයක ම...
කිසිවෙක් නුඹ විශ්වාස නොකළ තැන...
නුඹ කදුලු වලට මගේ ළය ගිනිගත් බවත්...
මා දෑස් වසාගෙන ම නුඹ වෙනුවෙන් බවත්...
කියන්න ට ඇවැසි වූ නමුත් ......
කෙසේ මා දරම්ද නුඹට මා අසිපත එසවූ වඟ....
වෙයි යිං දහස්වාරයක් සමාවෙන්න මට....
කෙළිකවට කම්වලින් මිදී....
එදා නුඹ මා දමා ගිය දින...
යළිත් නුඹ එනතුරු...
බලාසිටියෙමි දෑස නොපියම මම....
විදිමින් නේක දුක්ගැහැට....
මගේ හුස්ම නුඹ ම වූ නිසා ම...
අප නම ට වෙන්කළ...
ගී හඬ යළිදු වැකෙන විට සවනත....
සත්තමයි වැටුණා කදුලු කැට...
මගේ පෙම්වත නුඹ නමට....
කෙසේ කෙලෙසක අප...
කොහේ වෙන් වී ගියද....
සදාකාලික පෙම...
නුඹයි මගේ මුළු සසරෙම....
මං සදාදරණීය
ලාන්ෂාන්

නම් නොකළ (සම්මතයෙන් ඔබ්බට 01)

 

  ආදරණීය  ලාන්ෂාන්.....   

නොදනිමි මා සිත නුඹ නමට වෙන් වූ දින...

නොසිතූ විලස මුනගැසුනේ ඔබව මට..

හදවත සිනාවෙන් පුරවයි හැමදාම ....

නුඹේ සංවරකම අභියස....

මගේ සදාකාලික පැතුම...

ලාන්ෂාන් නුඹමයි සඳහට ම....

මෙතුවක් කල් ලැබුනු  ජීවිතයේ ගැරහුම්..

තනියම විදදරා ගන්න.....

හිතට විඩාවක් දැනුණාම.....

 රහසින් උරහිසට බර වී හඬන්නට...

යීලිං කුලදෙටුවා සේ මට....

තැන තැන කරපු අපහස දරන්නට...

නුඹම විය මා හිත ළඟ...

මට සිටි යෝධ  ශක්තිය....

පෙරමෙන් ගැටලු මතුවන දිනක..

අවැසිය ඔබට පවසා හිත සන්සුන් කරගන්න..

නුඹේ පෙම් හසරැල්ලේ ගිලී කිමිදී යන්න...

කෝඩුකාර ප්‍රේමය ට නුඹ ටිකක් අවුසන්නට....

ජින්ශ්‍ය නිහඬ කුටියේ නිහඬ ව නුඹ සිපගන්න...

නුඹේ සංවර ලීලාව දෑස විනිවිද නරඹන්න....

කොතෙකුත් ප්‍රශ්න ආවත් මට....

දුටුවිට නුඹ වුවන සත්තකින් ......

 මගේ දුක කොහෙදැයි සොයමි මම.. 

ලාන්ෂාන් නුඹයි මගේ මුළු ජීවය....

සුසුමෙන් සුසුම යා වුණ....

සමුගෙන ගියත් ජීවිතෙන්...

යළිත් අවදිව එමි මම...

නුඹේ වූ නිසාවෙන් වෙයි යිං වූ මම...

හද ඇති රැයක මහවැස්සෙ තුරුළු වෙන්නට...

විහගුන් කෑගසන වනයක සරන්නට...

 දල්වා ඇති එලි අතුරින් ඇවිදින්න ..

අවැසිය කරන්නට ඔබ හා බොහෝ දේ..

අවැසිය ඔබත් සමගම මෙහි කෙලවර දකින්නට..

දල්වා ඇති එලි අතුරින් අත් අල්ලා..

සිපගෙන ළවන් ප්‍රේමයෙන් මුසපත් වෙලා...

දෛවය ඔබට ස්තූතියි සැබැවින්ම ......

ලබා දුන්නට  ඔබ මට...

දැන් ඉතින් නුඹ මගේ සදහටම ......

සසර  සරණා තුරාවට.....

සදාදරණීය වෙයි යිං....