හද නිම්නයේ නොපෙනෙන කොන්වල...
සෝබන මූණක් මෝරනවා හෙමීට...
නිරුවත් පපුවේ බේරෙන දාඩිය....
කියනවා මහන්සිය හෙමීට රෑ නිමාකළ පාඩමක...

කොනේ ඇද රෙද්දක රතුපැල්ලමක් ගෙත්තම් වුණ....
මඟුලට ඇදි සාරියත් සී සීකඩය...
ප්‍රීති ගීයක සැනහෙන අලුත ආ මනාල හිනාවට...
නෑ ටිකක්වත් සැනහුණේ මනාලිගේ සෝබර වුවනත....

නොපැසුණු ඉරක් බැස දොර අරින නගරෙක...
දේදුණු කැබැල්ලක් නැත්තෙ කිම වැස්සට....
පොහොට්ටු පමණක්ය හිත තුළ පෙම නාදුනන...
සකලයෝවත් දකීවිද මනාලිගේ දුක...

නොසපිරි පෙමකි දසවසක් සපිරුණ...
ඇරඹුම එයයි තහනම් වූ රජයක...
‍නුරාව කයෙහි ඉල්පී නිවෙන අතරෙක....
මධුකම්කටොලු හමුවේ ඒ දුක කෙසේ නසනුද....

ප්‍රාර්ථනා බණ්ඩාර  ❤